W powojennej Polsce historia banknotów była dość gwałtowna. Po rozbiorach oraz I Wojnie Świtowej odziedziczyliśmy chaotyczną sytuację gospodarczą, prawną oraz monetarną. Już w 1916 roku rozpoczęto drukowanie jak to nazwano biletów Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej. Bilety te zwane były marką polska i była one podzielne na 100 fenigów polskich. W 1917 roku postanowiono, że banknoty te będą obowiązywały na terenie całej polski znajdującej się wówczas jeszcze pod zaborami. Po wojnie okazało się jednak, że oprócz marki polskiej funkcjonują równocześnie pieniądze byłych zaborów – marki niemieckie, radzieckie ruble oraz austriackie korony. W 1918 roku na mocy dekretu PKKP przeszła całkowicie pod zarząd polski, a pieniądzem polskim miał a być właśnie marka.

Zdjęcie znalezione na stronie Wcn.pl

Pierwszym oficjalnym banknotem wyemitowanym przez Polską Krajową Kasą Pożyczkową był banknot 500mkp wyemitowany 19. stycznia 1919 roku. Był to również pierwszy banknot, który na miał umieszczony napis klauzuli prawnej, która brzmiała “Państwo Polskie przyjmuje odpowiedzialność za wymianę niniejszego biletu na przyszła polską walutę według stosunku, który dla marek polskich uchwali Sejm Ustawodawczy”. Nie każdy bowiem wie, że za będące w obiegu do roku 1919 banknoty marek polskich odpowiadał bank Rzeszy Niemieckiej. W 1919 roku doszło również do emisji banknotów o nominałach 100mkp – z rysunkiem głowy Naczelnika Kościuszki (emisja 15.02.1919), oraz o nominałach 1,5,20 oraz 1000 marek polskich. Cały News


Okres po I wojnie światowej w Polsce był dość dziwny. Na terenach, która IIRP odzyskała po rozbiorach funkcjonowały waluty państw, które dokonały rozbiorów. Dochodząca do tego wręcz tragiczna sytuacja polskiej gospodarki powodowały, że Banknoty raczej nie były mile widziane podczas dokonywania jakichkolwiek zakupów. Większość wręcz uważała je za nic nie warte papierki. Państwo Polskie musiało bardzo szybko unormować tą sytuację, by móc normalnie funkcjonować. Już pod koniec I Wojny Światowej w 1917 na terenie Polski rozpoczęto emisję marki polskiej.

Zdjęcie znalezione na stronie Bs.net.pl

Pieniądze te były emitowane przez Polską Krajową Kasę Pożyczkową. Były to pieniądze w formie banknotów markowych oraz monet fenigowych. W roku 1918 pieniądz ten był emitowany jako oficjalna waluta polska, a Sejm w 1919 postanowił, że emitent polskiej waluty będzie nosił nazwę Bank Polski. Również ten sejm postanowił, o zmianie waluty z marki polskiej na złotego. Pieniądze już w tym roku zostały zamówione w Szwajcarii jednak nie weszły do obiegu aż do roku 1924. Ciekawostką jest to, że zarówno banknoty jak i monety, które weszły do obiegu po reformie Grabskiego miały podany jako rok emisji 1924. Jednak wróćmy do roku 1918, gdzie na terenie kraju panuje marka polska, a razem z nią pieniądze emitowane przez byłych zaborców. Cały News