Po hiperinflacji z roku 1989 wiadomo było, że trzeba przeprowadzić reformę pieniądza polskiego. Będące w obiegu banknoty i monety traciły szybko swoją moc nabywczą, monety praktycznie zniknęły z rynku. Nowy rząd, nowej demokratycznej Polski we współpracy z zarządem Narodowego Banku Polskiego rozpoczęli prace nad wspomnianą reformą. Pierwszym krokiem było zmniejszenie wielkości stopnia inflacji do poziomu, który zapewniałby wykonalność założeń reformy. Jako ten optymalny poziom inflacji określono 10%. Przed rządem było nie lada wyzwanie, jednak udało się to. Jednocześni z pracami nad zmniejszeniem inflacji pracowano nad nowymi projektami pieniędzy.

Zdjęcie znalezione na stronie Pixabay.com

Pierwszy projektem były banknoty autorstwa Waldemara Andrzejewskiego – banknoty tworzyły serię „miast polskich”, jednak z uwagi na niedociągnięcia w zabezpieczeniach banknotów zrezygnowano z nich i powierzono opracowanie nowych nominałów Arkadiuszowi Hedrich – który jest również autorem ostatnich banknotów sprzed denominacji. Nowe banknoty tworzyły serię „władców Polski” Banknoty były drukowane pierwotnie w drukarni Thomasa De La Rue w Londynie. Wszystkie mają jako wydrukowaną datę emisji 25 marca 1994. Jest pięć nominałów nowych banknotów 10, 20, 50, 100 oraz 200PLN. Po uchwaleniu Ustawy o denominacji pieniądza polskiego, z dniem 1 stycznia rozpoczęto wprowadzanie nowych banknotów do obiegu. Cały News


Już w roku faktycznej zmiany ustroju gospodarczo – politycznego w Polsce 1990, Władysław Baka – Prezes Narodowego Banku Polskiego opracował założenia polityki monetarnej, która zakładała denominację oraz wymianę pieniądza. Początkowo pieniądze miały być zaprojektowane przez Władysława Andrzejewskiego, jednak nie spełniały warunków bezpieczeństwa i projekt został odrzucony. Następny projekt został opracowany przez Arkadiusza Heidrich, który już wcześniej opracował banknoty polskie z końca lat 80, należące do serii „Wielcy Polacy” Opracowane banknoty musiały jednak poczekać do chwili kiedy działania rządu polskiego doprowadzą do zmniejszenia inflacji do poziomu 10 procent.

Zdjęcie znalezione na stronie Pixabay.com

Udało się to już w roku 1993 i już w lipcu 1994 roku Sejm Rzeczpospolitej Polski uchwalił ustawę o denominacji. W tym roku powierzono renomowanej drukarni Thomasa De La Rue z Londynu druk polskich banknotów. Banknoty wszystkie mają jako datę emisji podaną datę 25 marca 1994 roku, jednak pierwsza seria obejmująca banknoty o nominałach 10, 20 oraz 50PLN weszła do obiegu dopiero z początkiem nowego, 1995 roku. Po latach produkowania banknotów o jednakowych wymiarach Narodowy Bank Polski zdecydował się na wyemitowanie banknotów o różnych wielkościach w zależności od ich nominałów. Cały News


W latach 1975 – 1995, czyli przez 20 lat obowiązywały banknoty z serii „wielcy Polacy”, pierwszym z serii tych banknotów był Mikołaj Kopernik – pojawił się na dwóch wersjach banknotu o nominale 1000zł, ostatnim był banknot o najwyższym od roku 1924 nominale 2000000 złotych, na którym uhonorowano Ignacego Jana Paderewskiego – polityka i muzyka, genialnego pianistę, kompozytora, ministra spraw zagranicznych oraz premiera w rządzie tymczasowym w roku 1919. Banknot pojawił się już jako banknot nowej Polski z systemem gospodarczym opartym na wolnym rynku. Polski, która przechodziła z powodu transformacji politycznej oraz gospodarczej trudności finansowe oraz gospodarcze.

Zdjęcie znalezione na stronie Alega.pl

Pieniądz ten zaprojektowany został przez Arkadiusza Heidricha, a ryt płyty z której był drukowany wykonał Jan Maciej Kopecki. Był dość sporym biletem wyemitowanym przez Narodowy Bank Polski – jego wymiary to 138 x 63 mm. Utrzymany w kolorach ciepłych – brązie, czerwieni, fiolecie. Na awersie widnieje postać Ignacego Paderewskiego. Postać jest umieszczona z lewej strony, jednak bliżej środka. Z jego prawej strony znajduje się nominał, nota prawna oraz podpisy zarządu NBP jego prezesa Hanną Gronkiewicz – Walc oraz Głównego Skarbnika Wiesława Biernatowicza . Druk awersu jest w kolorze szarym oraz fioletowym i wykonany jest w technice stalorytu, czyli wklęsłodruku – druk jest wypukły i łatwo wyczuwalny pod palcami. Cały News


Rozpatrując historię Polski w latach 1923 – 2009, można znaleźć w niej wiele wydarzeń bolesnych, ale także wiele wydarzeń, które mogą napawać Polaków dumą. Przez ten cały czas w obiegu znajdowały się pieniądze towarzyszące wszystkim ważnym zdarzeniom z tego okresu. Monety obiegowe, wykorzystywane przez te wszystkie lata, stawały się niemymi świadkami historii Polski. Analizując więc historię monet obiegowych z lat 1923 – 2009 dotykamy również historii, której częścią się stały. W 1923 roku premier Władysław Grabski przeprowadził w Polsce reformę skarbowo–walutową. Dzięki niej marka polska przestała być prawnym środkiem płatniczym, a zastąpiła ją nowa waluta – złoty. Do obiegu wprowadzono monety groszowe o nominałach 1, 2, 5, 10, 20 oraz 50 groszy.

Zdjęcie znalezione na stronie Aledil.pl

Pojawiły się także monety obiegowe o nominałach 1, 2, 5, 10 oraz 20 złotych. Monety te znajdowały się w obiegu i były prawnym środkiem płatniczym do 1939 roku, kiedy to rozpoczęła się druga wojna światowa. W 1950 do obiegu wprowadzone zostały nowe pieniądze. Pozostały one obowiązującym środkiem płatniczym aż do denominacji w 1995 roku. Na monetach będących w obiegu w czasach Polskiej Rzeczypospolitej ludowej oraz początkach Trzeciej Rzeczypospolitej można dostrzec nominały 1, 2, 5, 10, 20 i 50 groszy oraz 1, 2, 5, 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1000, 10 000 oraz 50 000 złotych. W związku z obecną na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych hiperinflacją, Narodowy Bank Polski podjął decyzję o denominacji polskiej waluty. Cały News


W powojennej Polsce historia banknotów była dość gwałtowna. Po rozbiorach oraz I Wojnie Świtowej odziedziczyliśmy chaotyczną sytuację gospodarczą, prawną oraz monetarną. Już w 1916 roku rozpoczęto drukowanie jak to nazwano biletów Polskiej Krajowej Kasy Pożyczkowej. Bilety te zwane były marką polska i była one podzielne na 100 fenigów polskich. W 1917 roku postanowiono, że banknoty te będą obowiązywały na terenie całej polski znajdującej się wówczas jeszcze pod zaborami. Po wojnie okazało się jednak, że oprócz marki polskiej funkcjonują równocześnie pieniądze byłych zaborów – marki niemieckie, radzieckie ruble oraz austriackie korony. W 1918 roku na mocy dekretu PKKP przeszła całkowicie pod zarząd polski, a pieniądzem polskim miał a być właśnie marka.

Zdjęcie znalezione na stronie Wcn.pl

Pierwszym oficjalnym banknotem wyemitowanym przez Polską Krajową Kasą Pożyczkową był banknot 500mkp wyemitowany 19. stycznia 1919 roku. Był to również pierwszy banknot, który na miał umieszczony napis klauzuli prawnej, która brzmiała “Państwo Polskie przyjmuje odpowiedzialność za wymianę niniejszego biletu na przyszła polską walutę według stosunku, który dla marek polskich uchwali Sejm Ustawodawczy”. Nie każdy bowiem wie, że za będące w obiegu do roku 1919 banknoty marek polskich odpowiadał bank Rzeszy Niemieckiej. W 1919 roku doszło również do emisji banknotów o nominałach 100mkp – z rysunkiem głowy Naczelnika Kościuszki (emisja 15.02.1919), oraz o nominałach 1,5,20 oraz 1000 marek polskich. Cały News